Knotwilgen planten

We hadden geen mooiere dag uit kunnen kiezen voor het klusje wat voor vandaag op de planning stond: 80 wilgentenen planten! Het zonnetje scheen heerlijk, en de koude wind van vanmorgen was net gaan liggen. Met hulp van Erica, Eva en hun hond Biscuit, was de klus in twee uurtjes gedaan.
We hadden wilgentakken in 4 verschillende kleuren, 2-3 cm dik. Eerst aan de onderkant schuin afgeknipt, zodat ze wat makkelijker in de grond geprikt konden worden. Dan de bast beschadigd door per tak 2 a 3 stroken bast af te snijden met de snoeischaar. Dit omdat de takken op beschadigde plekken makkelijker wortelen. De grond voor-geprikt met een lange metalen pin, en dan de tak voor ca 40 cm in de grond gestoken. Dicht langs de sloot ging het makkelijk, maar verder van de sloot af, was de grond erg hard door (waarschijnlijk) zware machines die daar gereden hebben. Daar kwam zelfs de prikpen nauwelijks door de grond heen. Op deze plekken kwam een voorhamer goed van pas, waarmee we een dikkere buis de grond in sloegen. Dan ging de tak er makkelijk in (maar omdat het gat op die manier breder was dan de tak, weten we niet heel zeker of de tak voldoende contact maakt met de grond. Dat zullen we deze zomer wel merken!)

Aan het einde van de middag stond er een lange rij gekleurde takken langs onze perceelgrens. Met de lage middagzon, zag het er prachtig uit.

Dank Erica, Eva, Ivo en Biscuit, voor jullie hulp, gezelligheid en heerlijke taart!

Verder een dooie boom in mootjes gezaagd, buiten-stroom in orde gemaakt (een doorgeknipte stroomkabel waar nog spanning op stond!), buitenlamp aangesloten, luiken en de achterdeur open geschroefd (wat een licht en lucht in de keuken!), glas geraapt, de wc schoon gemaakt (die doet het nog, maar omdat het water nog niet aangesloten kan worden, spoelen we nu door met emmers regenwater), 2x een rondleiding gegeven, en een leuk gesprek gehad met onze nieuwe achterbuurman. Wat was het weer een heerlijke dag!

De jongens hebben zich lekker kunnen uitleven op het krakkemikkige schuurtje, wat zich gewillig (maar met voldoende uitdaging) overgaf…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *