Structuur in het afval

Alle drie de kinderen gingen mee vandaag, dus hadden we de halve bus vol met Duplo, knikkerbaan, autootjes, een step, dekens, kruiken, de Wii + tv-tje en een laptop. Emke en Steef waren helemaal verrukt van de speelkamer die ik de afgelopen dagen voor ze had gemaakt. Een gezellig bed met kussens en dekens, een lage speeltafel met krukjes, een kastje voor de Wii met tv, een grote kast voor het speelgoed en een kapstokje voor hun jassen. Ze gingen er meteen spelen, en dat hebben ze de halve dag vol gehouden. Konden wij lekker doorwerken!

DS-en onder de dekens
Buurman en Buurman kijken op de laptop. Met kruik en 2 dekentjes.

We begonnen met het losweken van het stapeltje vastgeplakte gulden-biljetten, wat we gisteren onder het tapijt gevonden hadden. Eerst leken het 5 briefjes te zijn, maar na wat gepeuter bleken er 7 te zijn! Waarde: €315,- YES!

Verder kregen we ze niet uit elkaar gepeuterd. Maar het zijn er echt 7!

We hebben vandaag lekker spijkers met koppen geslagen. We hebben bijna alle (goede) schuren leeg. Eén van die schuren hebben we ingericht als mini-milieustraat: een berg hout, een berg oud textiel, een hoek met rollen vieze vloerbedekking, een stapel piepschuimplaten, dozen met kringloop spullen, een kliko met hard plastic, metaal, papier enz. De 1e glas-kliko zat vandaag helemaal vol, dus die is mee naar Mierlo gegaan om binnenkort bij de stort geleegd te kunnen worden. Een kleine schuur is gebombardeerd tot puinschuur, en de garage is opslag van nog bruikbaar hout + zaagtafel. De kinderen konden geweldig goed meehelpen met het scheiden van al het afval. Wat schoot dat lekker op! En wat was het gezellig en fijn om met z’n allen te werken 🙂

Zo was het vanmorgen…
… en zo was diezelfde schuur vanmiddag: een mini-milieustraat.
Het zal alleen komend weekend al wel vol zijn denk ik…
Glas, glas en nog eens glas. Maar ook deze schuur is bijna leeg!

Vol genoeg, want hij is al bijna niet meer te tillen.

Daaf probeerde met de benzine grasmaaier ons weilandje te maaien. Helaas was dat veel te zwaar voor hem, en moest hij er na een paar meter al mee stoppen.

 
Aan het einde van middag stond er een jongetje met z’n fiets bij ons huis. Hij kwam eens kijken wie hier nu eigenlijk kwamen wonen! Hij bleek een jaar ouder te zijn dan Daaf, en de jongens wilden meteen wel vriendjes worden. Het ijs was snel gebroken op de trampoline. Daaf en Emke lieten daarna heel trots ons nieuwe huis zien, en ze gingen meteen (soms iets TE) enthousiast met breekijzer en hamers aan de slag. Hij beloofde komend weekend weer langs te komen.

Al met al was dit een heerlijke, effectieve dag. We zaten allemaal met rode wangen aan het avondeten, en na een lekker bad lagen de kinderen mooi vroeg in bed. Moe maar voldaan!

1 reactie

Laat een reactie achter op Marleen Simons Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *