Beton storten voor de keldermuren

Vandaag hebben we met kunst- en vliegwerk, krakend en piepend de beton gestort voor de keldermuren in een twee uur durend gevecht. Op één plek is de bekisting gescheurd, maar het eindresultaat viel toch zeker niet tegen…

Uitzicht vanuit de Pi

Willem en Annemiek kwamen mooi op tijd met hun kleine Driek erbij, en ook Piet, de vader van Annemiek kwam onverwacht helpen. Geweldig!

De kinderen staan mooi op een rijtje toe te kijken

De beton was extra vloeibaar besteld, waardoor die makkelijk uit zou lopen binnen de bekisting. Daardoor hoefden we minder met de kruiwagen te lopen.

Maar… op de plek waar de beton in de bekisting viel, werd de druk op de bekisting steeds hoger, en hoger… tot… Stop! De bekisting beweegt! Een extra stut plaatsen! 

Ook op een andere plek waar we de beton lieten neerkomen, begon de bekisting uit te zakken. Besloten werd om op heel veel plekken extra stutten te plaatsen. Gelukkig hadden we nog veel balken liggen (nog van de sloop van de schuren, en van grote pallets via broer Bart) dus hout was er genoeg. Met de kettingzaag op maat zagen: we hebben 20 extra stutten gezet…

Toch bezweek er nog een hoek aan de binnenkant… De schade viel mee, want net dit stukje muur zit in een loos hoekje. Met extra balken konden we verder uitzakken van deze hoek voorkomen en daarna konden we voorzichtig verder storten.

Doordat de bekisting op veel plekken een beetje is uitgezakt, was de hoeveelheid beton net niet genoeg. We gaan vrijdag met het handje een paar kruiwagens beton draaien om de bovenkant van de bekisting aan te vullen. Dat maakt straks het gieten van de schuimbeton voor de vloer van het huis een heel stuk makkelijker.
Maar het is wel gelukt om alle beton die we besteld hadden, te storten. De muren zijn dus wat dikker, en daarmee natuurlijk ook meer waterdicht. 

Het eindresultaat na deze lange en zware strijd is zeker niet slecht. De stutten aan de binnenkant hebben (op dat ene plekje na) toch best rechte muren opgeleverd. En de buitenkant: ach, die zien we toch niet meer!

Onze lieve helpers hebben rustig maar keihard gewerkt om de klus te klaren, en mede door hun inspanning zijn we er zo goed van afgekomen. DANK!
Overigens verdient de chauffeur van Van Nieuwpoort Betonmortel ook een pluim: hij gaf ons alle tijd, dacht mee, en hielp mee.

Eind goed, al goed, en al doende leert men 🙂 We gaan weer verder!

2 reacties


  1. Maareh, zie ik dat goed? wordt jullie kelder maar 1 meter hoog? Lijkt me dat je dan wel erg vaak je hoofd stoot als je er iets uit wil pakken…

    Beantwoorden

  2. Haha, goed gezien! Nee, uiteindelijk kunnen we erin staan (1.90 hoog). De kelder is half verzonken, en er komt een opkamer bovenop. Dat wordt onderdeel van de woonkamer, een plek waar het bureau komt, en een gezellig zithoekje onder het schuine dak.

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Marleen Simons Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *